1950'ler – 1960'lar

Sovyet Çözülme Dönemi

Stalin'in ölümünden sonra Sovyet sineması anıtlardan insanlara döndü: kişisel acıyla anlatılan savaş, şehirdeki genç âşıklar, şiirsel görüntüler ve keskin komediler; ta ki 1960'ların sonunda donma geri gelene kadar.

1953'te Stalin'in ölümünden ve 1956'da Hruşçov'un onun suçlarına karşı konuşmasından sonra Sovyet sineması değişmeye başladı. Yönetmenler heykellerden ve konuşmalardan gerçek insanlara döndü: her şeyini kaybeden askerler, genç şehirliler, bilim insanları, âşıklar. Kalatozov'un Turnalar Uçuyor filmi 1958'de Altın Palmiye'yi, Tarkovski'nin Ivan'ın Çocukluğu 1962'de Altın Aslan'ı kazandı. Aynı zamanda Gaidai ve Ryazanov'un komedileri çok popüler oldu. 1960'ların ortasından itibaren sansür sertleşti; Andrei Rublev ve Asya'nın Mutluluğu gibi filmler yıllarca bekletildi.

Nerede: Sovyetler Birliği: çoğunlukla Moskova, Leningrad ve Gürcü ile Ukrayna stüdyoları
Ne zaman: 1953 dolayından 1960'ların sonuna
Önemli isimler: Mikhail Kalatozov, Marlen Hutsiyev, Grigori Çuhray, Sergey Bondarçuk, Larisa Şepitko, Elem Klimov, Andrey Tarkovski, Leonid Gaidai
Başyapıtlar: Turnalar Uçuyor (1957), Ivan'ın Çocukluğu (1962), Ben Küba'yım (1964), Andrei Rublev (1966), Operasyon Y (1965)
Miras: Sovyet sinemasını duyguya, kuşkuya ve şiire açan kısa bir özgürlük mevsimi; 1970'lerin büyük yönetmenlerine giden yol

Nelere bakmalı

Kalatozov ve Urusevski'de olduğu gibi el kamerası, huzursuz kamera ve uzun, akıcı planlar
Zafer yerine kişisel keder olarak anlatılan savaş
Konuşan, kuşku duyan ve şehirde dolaşan genç karakterler ve sistemle sessizce alay eden komediler

Sovyet Çözülme Dönemi konusunda yeniyseniz, başlamak için rehberimize göz atın.