Italian New Wave and Political Cinema

1960'ların başında İtalyan sineması değişiyordu. Savaşı yetişkin olarak yaşamamış yeni bir kuşak sınıf, iktidar ve aile üzerine filmler istiyordu. Pasolini ve Olmi yoksulları ve emekçileri perdeye taşıdı, Bertolucci ve Bellocchio burjuva evine saldırdı; Rosi, Petri ve Pontecorvo ise mafyayı, yolsuzluğu, polisi ve sömürge savaşını inceleyen politik filmler yaptı. Gian Maria Volonté ve Ennio Morricone bunların birçoğunda yer aldı. Cezayir Savaşı 1966'da Altın Aslan'ı kazandı, Konformist ise sonraki sinemacılara örnek oldu.

Nerede

İtalya, özellikle Roma, Milano, Napoli ve Sicilya

Ne zaman

Yaklaşık 1960'tan 1978'e

Önemli isimler

Pier Paolo Pasolini, Bernardo Bertolucci, Marco Bellocchio, Ermanno Olmi, Francesco Rosi, Elio Petri, Gillo Pontecorvo, Damiano Damiani

Başyapıtlar

Accattone (1961), Salvatore Giuliano (1962), Cebimdeki Yumruklar (1965), Cezayir Savaşı (1966), Konformist (1970), Şüphe Üstü Bir Yurttaş Hakkında Soruşturma (1970)

Miras

Neorealizmden sonra İtalyan sinemasına politik ve biçimsel bir ses kazandırdı, dünyada politik gerilimi etkiledi

Nelere bakmalı

• İktidar, sınıf ve aile üzerine politik hikâyeler
• Gerçek mekânlar, profesyonel olmayan oyuncular ve soruşturmacı bir anlatım
• Cesur kamera işi ve çoğu kez Ennio Morricone'nin güçlü müziği